Bugün 4 nisan perşembe Umutlarımda Türkiye yazımı yazacağım. Saat 17:06 bir iki saat önce yemek yedim bilgisayarın başına oturdum, film izleyecektim. Ama önce bloğuma yazımı yazayım sonra diye düşünüp tuşlara basmaya başladım. 

Umutlarımda Türkiye yazım sadece içimden gelenler belki de benim umutlarım dır, bilmiyorum. Hayatımız hep umutla ve beklentilerle geçiyor, nereye gidersek gidelim umudumuzda geliyor.

Umutlarımda TÜRKİYE umutlarımda dünya

En büyük umudumuz çocuklarımız bence, her yazdan sonra kış her mevsimden sonra diğeri geldiği gibi bizden sonra da çocuklarımız gelecek onlar yaşayacak.

Unutmayalım ki hepimiz bir misafiriz, bir miktar hava ve su alıp gideceğiz, ama belki umudumuz gitmeyecek. Neden mi böyle düşünüyorum, belkide umutlarımızı da mirasımız gibi çocuklarımıza bırakıyoruzdur. Benim umudum da inanın sizlerinkinden çok farklı değil, yani benden daha önce duymadığınız kelimeler duyamayacaksınız.

Çocuklarımıza, umutlarımıza kimsenin kimse üzerine basmadığı, herkesin insan olduğu için sevildiği saygı gösterildiği sen sağcısın, sen solcu sen ötekisin ben beriki denilmediği. Ver elini kardeşim dendiği doğanın yok edilmediği, insanların boş yere ölmediği umut dolu bir Türkiye bir dünya umut ediyorum. 

Umutlarımda Türkiye Umutlarımda dünya daha güzel olacak ama önce insanları çocuklarımızı güzel yetiştirelim onlar bizim dünyadaki en büyük sınavımız ve umudumuz unutmayalım.Hepimizin biraz daha hafiflemeye ağır kelimelerden uzaklaşmaya sevgi dolu kelimelere ihtiyacımız yok mu söyleyin lütfen.

Artık her gün korku içinde yaşamak zorunda kalmasak çünkü inanın korkarak yaşanmıyor sadece yavaş yavaş ölünüyor. Bırakın artık çiçeklerin kokusunu hissederek  gerçekten içimize çekelim kafamıza doğanın güzelliklerini takalım.Türkiye'den başka gidecek yerimiz olmadığını bilelim ve kardeşçe yaşayalım. Umutlarınızdaki Türkiye'de ve dünyada yaşamanız dileği ile...